شريفه را بدين كيفيت تفسير مىنمايد « 1 » . وشاهد بر تغيير دوم ، يعنى تغيير زمان حج از زمان اصلى خودش ، وگردش كردن حج در تمام ماههاى سال ، تا دو مرتبه به ماه ذي الحجة برگردد ، ودور خود را كامل كند ، نيز رواياتى است : در « الدر المنثور » آورده است كه : طبرانى وأبو الشيخ وابن مردويه از عمرو بن شعيب از پدرش از جدش تخريج كرده‌اند كه مىگفت : كانت العرب يحلون عاما شهرا ، وعاما شهرين ، ولا يصيبون الحج الا في كل ستة وعشرين سنة مرة ، وهو النسىء الذي ذكر الله تعالى في كتابه . فلما كان عام الحج الأكبر ثم حج رسول الله صلى الله عليه ( وآله ) وسلم من العام المقبل فاستقبل الناس الأهلة ، فقال رسول الله صلى الله عليه ( وآله ) وآله وسلم : ان الزمان قد استدار كهيئته يوم خلق الله السماوات والأرض . « 2 » « عادت عرب چنين بود كه : در يك سال يك ماه از ماههاى حرام را حلال مىشمردند ، ودر سال ديگر دو ماه را حلال مىشمردند . وچون اين عمل در ماهها دور مىزد ، به حج واقعي وحقيقي خود كه بر زمان اصلى

--> ( 1 ) « تفسير الدُّرُّ المنثور » ج 3 ، ص ( 2 ) « . 732 تفسير الدُّرُّ المنثور » ج 3 ، ص 236 ، و « تفسير الميزان » ج 9 ، ص 289